13 kwietnia 2021r. przypadała 81. rocznica Zbrodni Katyńskiej.
Katyń to nie liczby.
Katyń – miejsce mordu Polaków.
Katyń - to losy i dramaty konkretnych osób i ich bliskich.
Katyń – miejsce upamiętnienia.
Katyń – miejsce, o którym nie wolno zapomnieć.
13. kwietnia 1943r. o zbrodni dokonanej przez Sowietów usłyszał cały świat. Tego dnia Niemcy ogłosili informację o odkryciu w lesie pod Katyniem grobów polskich oficerów. Trzy lata wcześniej, wiosną 1940 r., na mocy decyzji najwyższych władz Związku Sowieckiego, zamordowano ponad 20 tys. żołnierzy Wojska Polskiego oraz policjantów - jeńców wojennych zatrzymanych po wkroczeniu Armii Czerwonej do Polski we wrześniu 1939 r. Byli wśród nich oficerowie, podoficerowie, szeregowcy, w tym rezerwiści stanowiący część elity II Rzeczypospolitej: lekarze, prawnicy, nauczyciele, inżynierowie.
Bez wątpienia Katyń zajmuje bardzo ważne miejsce w historii Polski i prawie każdy posiada wiedzę dotyczącą tamtych wydarzeń. Inaczej jest z miejscem pochówku ofiar Zbrodni Katyńskiej. Nie wszyscy mogą wyjechać do Rosji i osobiście złożyć hołd pomordowanym rodakom. Pamiętając o tym, że człowiek najefektywniej uczy się przez własne doświadczenie, nauczyciel historii pani Edyta Tarajko, postanowiła przybliżyć uczniom klas 7 – 8 to miejsce w sposób jak najpełniejszy. Przy pomocy portalu „Katyń Pro Memoria”, młodzież udała się na wirtualny spacer po Memoriale. Nasze zwiedzanie składało się z trzech elementów. Na początku poruszaliśmy się po przestrzeni Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, który w sposób symboliczny podzielony jest na pięć obszarów: „Wejście”, „Kurhan”, „Groby”, „Grupa ołtarzowa” i „Doły śmierci”. Podążając w głąb lasu, odkrywaliśmy też „Głosy” ofiar, bliskich, świadków ekshumacji, dokumenty. Czytają je wybitni aktorzy, m.in. Jan Englert, Piotr Fronczewski, Andrzej Chyra, czy też reżyser Iwan Wyrypajew. Bardziej dociekliwi mogli wyjść poza symboliczną przestrzeń lasu i zobaczyć Cmentarz tak, jak wygląda w rzeczywistości, dzięki serii specjalnie zrealizowanych filmów, wzbogaconych o głos narratora i elementy interaktywne. Pod koniec zwiedzania zapaliliśmy symboliczne „Światło Pamięci” Włodzimierzowi Kowalskiemu (ur. 1903 w Lublinie - 13-14.04.1940). Aplikacja umożliwia zapalenie symbolicznego znicza konkretnej Ofierze. Jego zapalenie pozwala nie tylko oddać cześć poległym, ale także – poprzez krótki biogram – poznać historię wybranej osoby.
Obie lekcje zakończyliśmy wspólnym wysłuchaniem piosenki pt. „Ostatni list” w wykonaniu Lecha Makowieckiego. „Skreślam dziś do Ciebie kilka słów/Chociaż wiem, nie dojdą pewnie znów..."”
Uczniowie klasy 8 - Agata Pawliczuk, Jakub Tomaszewski i Hubert Rejman, poruszeni tymi chwytającymi za serce słowami, stworzyli piękne plakaty upamiętniające wszystkich wymordowanych przez NKWD.